رباعی شمارهٔ ۸۰۶
هوش مصنوعی: در این چند بیت، شاعر به زیبایی و تأثیر لبهای محبوبش اشاره میکند و میگوید که در هر دو جهان از محبت او پر شده است. همچنین تاکید میکند که اگر در دل خود هم به عشق او دچار تنگنا باشد، باید بداند که شمس تبریز، محبوب واقعی اوست.
لبهای تو آنگه که با ستیز بوددر هر دو جهان از تو شکرریز بود
هوش مصنوعی: زمانی که لبهای تو در جدال و ستیز هستند، در هر دو جهان به خاطر تو نعمت و شکرگزاری وجود دارد.
گر در دل تنگ خود تو ماهی بینیاز من بشنو که شمس تبریز بود
هوش مصنوعی: اگر در دل کوچک و تنگ خود کسی را همچون ماه ببینی، از من بشنو که او شمس تبریز است.