رباعی شمارهٔ ۸۲۵
هوش مصنوعی: شعر درباره وسوسه زبان و تاثیر آن بر انسان است. شاعر به خواننده هشدار می‌دهد که فریب زبان را نخورد زیرا مانند ماری به حیله و فریب می‌زند. همچنین اشاره می‌کند که وقتی آن شخص زیبا و بی‌نظیر (مه بی چون) به سوی او می‌آید، آسمان نیز شگفت‌زده خواهد شد و حیران می‌گردد.
مگذار که وسوسه زبونت گیردچون مار به حیله و فسونت گیرد
هوش مصنوعی: اجازه نده که وسوسهها و فریبهای زبانت تو را به دام بیندازند، مانند ماری که با نیرنگ و حقههایش به شکار می‌آید.
تا آن مه بی‌چون کند آهنگ گرفتحیران شود آسمان که چونت گیرد
هوش مصنوعی: زمانی که آن ماه بی‌نظیر شروع به حرکت کند، آسمان در حیرت میافتد که چگونه میتواند او را در آغوش بگیرد.