تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۸۴۲

هر دل که بسوی دلربائی نرودوالله که به جز سوی فنائی نرود
ای شاد کبوتری که صید عشق استچندانکه برانیش بجائی نرود