رباعی شمارهٔ ۸۴۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر می‌گوید هر زمانی که انسان از دیدن دوستان و آشنایان خود محروم باشد، یا به نوعی مرگ باشد یا خواب. همچنین اشاره می‌کند که آبی که موجب تیرگی انسان شود، زهر است و برعکس، زهری که باعث روشنی و صفا شود، به نوعی آب است. این بیان به تضاد بین حالاتی که انسان تجربه می‌کند و تأثیر آنها بر روح و روانش اشاره دارد.
هر عمر که بی‌دیدن اصحاب بودیا مرگ بود به طبع یا خواب بود
هوش مصنوعی: هر لحظهای که بدون دیدار دوستان و همراهان بود، یا لحظهای بود که در آن زندگی به پایان میرسید، یا اینکه آدم در خواب به سر میبرد.
آبی که ترا تیره کند زهر بودزهری که ترا صاف کند آب بود
هوش مصنوعی: آبی که تو را تیره و غمگین می‌کند، زهر و سم است، اما آبی که تو را پاک و روشن میسازد، همان آب پاک و زلال است.