رباعی شمارهٔ ۸۶۶
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی معشوقش اشاره میکند و از زلف سیاه و قامت بلند او تمجید میکند. او همچنین به شیرینی لبهایش اشاره کرده و از معشوقش درخواست یک بوسه دارد، اما معشوقه با خنده به او میگوید که از عشق و جذابیت او بهرهمند باشد.
آن زلف سیاه و قد رعناش نگرشیرینی آن لعل شکرخاش نگر
هوش مصنوعی: موهای سیاه و قامت زیبایش را ببین، شیرینی لبهایش را هم نگاه کن.
گفتم که زکوة حسن یک بوسه بدهبرگشت و به خنده گفت سوداش نگر
هوش مصنوعی: گفتم که برای زیباییات یک بوسه بده، او برگشت و با خنده گفت: «به فکر خودت باش!»