رباعی شمارهٔ ۸۷۰
هوش مصنوعی: شعر به احساس تشنگی و بیقراری شخص اشاره دارد. او نه دل آرامی دارد و نه عقل و صبر. مانند انگور افشاری بهصورت مداوم در حال آمدن و رفتن است و در نهایت به نوشیدن شیره میپردازد. این تعبیرات نشاندهندهی longing و نیاز درونی اوست.
امروز من از تشنه دهانی و خمارنی دل دارم نه عقل و نه صبر و قرار
هوش مصنوعی: امروز من به شدت تشنهام و هیچ آرامش یا تفکری در سر ندارم. نه عقل میدانم و نه میتوانم صبر کنم.
میآیم و میروم چو انگور افشارآخر قدح شیره به عصار بسیار
هوش مصنوعی: من به مانند انگور افشار، به این دنیا میآیم و میروم. در نهایت، شیرهای که از من باقی میماند، زیاد خواهد بود.