رباعی شمارهٔ ۸۹۲
هوش مصنوعی: این شعر به نوعی دعوت به تماشای زیبایی‌ها و لذت‌های زندگی است. شاعر با اشاره به "حلقه مستان" و "بستان" به شادی و خوشی‌های دنیوی پرداخته و به انتقاد از افرادی که به خودپرستی مشغولند، اشاره می‌کند. در پایان، تأکید می‌کند که حتی اگر شخصی به خوشی‌ها نرسد، باید به زیبایی‌های زندگی توجه کند.
خواهی بستان حلقهٔ مستان بنگرخواهی سر خر به خودپرستان بنگر
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از لذت و شادی جمع مستان بهرهمند شوی، به آنها نگاه کن. و اگر میخواهی رفتارها و کارهای خودخواهانه افراد خودپرست را ببینی، به آنها نگاهی بینداز.
اکنون سر خر نیز به بستان آمدکون خر اگر نه‌ای به بستان بنگر
هوش مصنوعی: اکنون حتی سر خر هم به باغ آمده است. اگر تو خر نیستی، حداقل به باغ نگاه کن و از زیبایی‌های آن لذت ببر.