رباعی شمارهٔ ۹۰۲
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به زیبایی ابروی محبوبش که شبیه کمان است اشاره دارد و از تأثیر آن بر دل پر درد خود می‌گوید. او از احساساتش سخن می‌گوید و می‌پرسد که چه ارتباطی بین دل، شیشه و خون وجود دارد. در نهایت، تصمیم می‌گیرد جام باده‌ای را بردارد و به خود شجاعت بدهد.
زان ابروی چون کمانت ای بدر منیردل شیشهٔ پرخون شود از ضربت تیر
هوش مصنوعی: به خاطر ابروی قوسیات، ای روشنای من، دل من از آسیب تیر غم شبیه شیشهای پر از خون میشود.
گویم ز دل و شیشه و خون چیست نظیربردارم جام باده و گوید گیر
هوش مصنوعی: من از دل و شیشه و خون صحبت میکنم، آیا چیزی مشابه آنها وجود دارد؟ اگر نوشیدنی را به دست بگیرم، او می‌گوید آن را بگیر.