رباعی شمارهٔ ۹۲۵
هوش مصنوعی: این شعر به اهمیت حاضر بودن در لحظه و لذت بردن از زندگی اشاره دارد. شاعر از ما می‌خواهد که در وقت صبح، با می ناب به سراغ زندگی برویم، چون زندگی در حالتی هشیار به زودی به پایان می‌رسد. او همچنین به ناله و درد دل دلی بی‌قرار اشاره می‌کند و از ما می‌خواهد یا آن را بپذیریم یا به دل صدمه‌دیده‌مان توجه کنیم. به طور کلی، این شعر تامل در زندگی و ارزش لحظات را می‌رساند.
هین وقت صبوحست می ناب بیارزیرا مرگست زندگانی هشیار
هوش مصنوعی: وقت صبح شده، بیا شراب خالص بیاور، چون زندگی آگاه، فقط لحظهای است قبل از مرگ.
یا ناله این رباب بی‌دل بپذیریا پاس دل کباب پر داغ بدار
هوش مصنوعی: یا نالهٔ این ساز را بشنو و بپذیر یا دل سوختهات را با عشق تازهای زینت بده.