رباعی شمارهٔ ۹۲۷
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از دیدن یک معشوقه زیبا و باهوش صحبت میکند که با کلام شیرین و لبهای شکرینش، او را بیدار کرده و به او میگوید مانند آفتاب، زمان برخاستن است.
آمد بر من دوش نگاری سر تیزشیرین سخنی شکر لبی شورانگیز
هوش مصنوعی: دوش کسی با چهره زیبا و دلنشین به سراغ من آمد که با سخنان شیرین و زبانی شگفتانگیز، شوری خاص به دلها میبخشید.
با روی چو آفتاب بیدارم کردیعنی که چو آفتاب دیدی برخیز
هوش مصنوعی: با صورتی مانند خورشید مرا بیدار کرد، به این معنا که وقتی خورشید را دیدی، بلند شو و از خواب برخیز.