رباعی شمارهٔ ۹۳۶
هوش مصنوعی: این شعر به ما می‌گوید که اگر نتوانیم از مشکلات یا سرنوشت خود دور شویم، بهتر است با آن سر و کار نداشته باشیم. شاعر به مقایسه‌ای می‌پردازد و می‌گوید که انسان مانند سبو است و قضا و سرنوشت مانند سنگ. پس نباید با سنگ بجنگیم و باید آب وجود خود را هدر ندهیم. در واقع، تلاشی بی‌فایده برای مقابله با چیزهایی که نمی‌توانیم تغییر دهیم، تنها باعث اتلاف انرژی خواهد شد.
ای ذره ز خورشید توانی بگریزچون نتوانی گریخت با وی مستیز
هوش مصنوعی: ای کوچک، اگر از نور خورشید میتوانی فرار کن، وگرنه با او درگیر نشو، زیرا در نتیجه از تو برتر است.
تو همچو سبوئی و قضا همچون سنگبا سنگ مپیچ و آب خود را بمریز
هوش مصنوعی: شما مانند یک سبوی آب هستید و سرنوشت همچون سنگی است. سعی کنید با مشکلات و موانع زندگی برخورد نکنید و اجازه ندهید که آرامشتان به هم بریزد.