رباعی شمارهٔ ۹۳۹
هوش مصنوعی: این غزل بیانگر عشق و محبت عمیق است. شاعر به عشق می‌گوید که هرگز نمی‌خوابد و به خواب نمی‌رود و در میان خفتگان جایگاهی ندارد. او در انتها به این نکته اشاره می‌کند که حرفی باقی نمانده است و هیچ‌کس نباید چیزی بگوید زیرا عشق همچنان زنده و پایدار است.
ای عشق نخسبی و نخفتی هرگزدر دیدهٔ خفتگان نیفتی هرگز
هوش مصنوعی: ای عشق، تو هرگز در خواب و آرامش آرام نمیگیری و هرگز در چشمان خوابآلودان جا نمیگریزی.
باقی سخنی هست نگویم او راتو نیز نگوئی و نگفتی هرگز
هوش مصنوعی: دیگر حرفی باقی نمانده است که بگویم و تو نیز چیزی نگو و هیچ وقت گفتگو نکردی.