رباعی شمارهٔ ۹۵۵
هوش مصنوعی: این شعر به شدت به احساسات شاعر در مورد گذر شب و روز اشاره دارد. شاعر از نداشتن خبری از وضعیت خود در شب و روز شکایت می‌کند و می‌گوید که روزش به خاطر فراق و دوری معشوق، شب است. او به شب می‌گوید که از محبوبش بی‌خبر است و به روز دستور می‌دهد که از چهره محبوبش درس بیاموزد. در واقع، این شعر بیانگر احساسات عاشقانه و تنهایی است.
شب گشت و خبر نیست مرا از شب و روزروز است شبم ز روی آن روز افروز
هوش مصنوعی: شب گذشته و من هنوز از روز و شب خبری ندارم. روز برای من مانند شب است، زیرا به خاطر آن روزی که روشنایی بخش است، در ظلمت فرورفتهام.
ای شب شب از آنی که از او بیخبریوی روز برو ز روی او روز آموز
هوش مصنوعی: ای شب، تو از وجود او غافلی، و ای روز، برو و از چهره او روز را یاد بگیر.