تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۹۶۱

ماییم و توی و خانه خالی برخیزهنگام ستیز نیست ای جان مستیز
چون آب و شراب با حریفان آمیزچندانکه رَسَم به جای، کژ دار و مریز