رباعی شمارهٔ ۹۶۸
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به تنهایی و خودکفایی اشاره دارد. او بیان می‌کند که در مواجهه با نیازها و خواسته‌ها، به هیچکس وابسته نیست و خودش را در رازهای درونش می‌یابد. گاهی درگیر کامجویی‌ها و وابستگی‌ها می‌شود و گاهی در حال آرامش و عدم وابستگی زندگی می‌کند.
من همتیم کجا بود چون من بازعرضه نکنم به هیچکس آز و نیاز
هوش مصنوعی: من مانند تو کسی را نمیشناسم که مانند من به کسی نیازی نداشته باشد و خواستهای در سر نداشته باشد.
با خویشتنم خوش است در پردهٔ رازگه صید و گهی قید و گهی ناز و گه آز
هوش مصنوعی: با خودم در خلوت و پنهانی خوش میگذرانم؛ گاه در جستجوی چیزهایی هستم و گاه خودم را در تنگنا میگیرم؛ گاهی با ناز و محبت رفتار میکنم و گاهی هم با آز و رغبت.