تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۹۷۵

احوال دلم هر سحر از باد بپرستا شاد شوی از من ناشاد بپرس
ور کشتن بیگناه سودات شوداز چشم خود آن جادوی استاد بپرس