تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۹۷۶

از حادثهٔ جهان زاینده مترسوز هرچه رسد چو نیست پاینده مترس
این یکدم عمر را غنیمت میداناز رفته میندیش وز آینده مترس