رباعی شمارهٔ ۹۹۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به زیبایی و عظمت زنان اشاره می‌کند و می‌گوید که آتش عشق و کبریا در وجود اوست. او تأکید می‌کند که هیچ فرد فضولی نباید به او نزدیک شود و زیبایی‌های او باید از نگاه‌های بی‌ارزش پنهان بماند. به عبارت دیگر، زیبایی او باید محفوظ بماند و از چشم‌های ناخواسته دور باشد.
آتش در زن ز کبریا در کویشتا ره نبرد هیچ فضولی سویش
هوش مصنوعی: در دل او از بزرگی و عظمت الهی آتشی شعلهور است که هیچکس جرئت ندارد به سمت او بیاحترامی یا فضولی کند.
آن‌روی چو ماه را بپوش از مویشتا دیدهٔ هر خسی نبیند رویش
هوش مصنوعی: چهرهی زیبای او را با موهایش بپوشان تا هیچ کس، حتی انسانهای بیاهمیت هم نتوانند آن را ببینند.