رباعی شمارهٔ ۹۹۱
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر از احساسات خود نسبت به محبوبش سخن می‌گوید. او اشاره می‌کند که دلش را که همیشه متعلق به محبوبش می‌دانسته، در نهایت برای او رها کرده و حالا به محبوب جدیدی منتقل شده است. شاعر از آن شخص می‌خواهد که خوب با دلش رفتار کند، چون او هم همیشه آن دل را خوب و عزیز داشته است.
آن دل که من آن خویش پنداشتمشبالله بر هیچ دوست نگذاشتمش
هوش مصنوعی: دل من که آن را متعلق به خود میدانستم، به خدا قسم، بر هیچ دوستی نمیگذارم.
بگذاشت بتا مرا و آمد بر تونیکو دارش که من نکو داشتمش
هوش مصنوعی: محبوب مرا رها کرده و به سوی تو آمده است. او به تو خوب میرسد، در حالی که من هم به او خوبی کرده بودم.