رباعی شمارهٔ ۱۰۰۹
هوش مصنوعی: در این بیتها، شاعر به دل تشنهاش میگوید که همیشه در جستجوی معانی و زیباییها باشد. او از سرچشمهی احساسات و افکارش میگوید و تأکید میکند که حتی اگر درونش خالی باشد، باید همواره در جستجوی زندگی و بیان آنها باشد.
هان ای دل تشنه، جوی را جویان باشبیپای میای و دایما پویان باش
هوش مصنوعی: ای دل تشنه، همواره به دنبال جوی آب باش و هرگز از حرکت و تلاش باز نایست.
با آنکه درون سینه بیکام و زبانسرچشمهٔ هر گفت توی، گویان باش
هوش مصنوعی: با وجود اینکه در دل من برآیند ناامیدیها و کلماتی برای گفتن ندارم، باید سخن بگویم و بیان کنم.