رباعی شمارهٔ ۱۰۱۱
هوش مصنوعی: این شعر به دعوت به دوری از عاقبتاندیشی و تعلقات دنیوی اشاره دارد. شاعر از دل میخواهد که از وابستگی به نزدیکان دوری کند و به جای آن با درویشان همراه شود، زیرا آنها روحی آزاد دارند. همچنین، اگر به دنبال زندگیای سبک و بیدغدغه هستی، باید از خاک پای درویشان الهام بگیری.
ای دل برو از عاقبت اندیشان باشدر عالم بیگانگی از خویشان باش
هوش مصنوعی: ای دل، تو هم مثل عاقبت اندیشان نباش و در این دنیای بیگانگی از نزدیکان، تنها و مستقل زندگی کن.
گر باد صبا مرکب خود میخواهیخاک قدم مرکب درویشان باش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی به نسیم صبح سوار شوی، باید خاک پای مرکب درویشان را بر زمین بگذاری.