رباعی شمارهٔ ۱۰۱۳
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و شادی شخصی اشاره دارد که مانند آفتاب می‌درخشد و موی او نماد تمامی عشق‌هاست. شاعر می‌گوید که تنها او منبع خوشی در این دو جهان است و بقیه خوشی‌ها تحت تأثیر او قرار دارند. به نوعی، عشق و زیبایی او بر همه‌چیز سایه افکنده است.
ای روی چو آفتاب تو شادی کشوی موی تو سرمایه ده، جمله حبش
هوش مصنوعی: ای چهرهات همچون آفتاب، مایهی خوشحالی و شادابی هستی و موی تو گنجینهای است که همه چیز را در بر میگیرد.
تنها تو خوشی و بس در این هر دو جهانباقی تبع تواند گشته همه خوش
هوش مصنوعی: تنها تو شادی و خوشی هستی و در این دو جهان، هر چه دیگر است به تبع تو شکل گرفته و تمام خوشی‌ها وابسته به توست.