رباعی شمارهٔ ۱۰۲۰
هوش مصنوعی: شاعر در اینجا به ما میآموزد که با دیگران بدنباشیم و به مشکلات دیگران سرسختی نکنیم. باید مانند مرهمی آرامشزا باشیم و نه مانند نیشی آزاردهنده. اگر میخواهیم از بدی دیگران در امان باشیم، نباید خودمان نیز بدبین و بداندیش باشیم.
با دل گفتم ز دیگران بیش مباشرو مرهم ریش باش چون نیش مباش
هوش مصنوعی: با دل خود گفتم که به دیگران اهمیت نده و مانند زخمپوشی باش که وظیفهاش التیام دردهاست، نه مثل نیشی که تنها آزار میزند.
خواهی که ز هیچکس به تو بد نرسدبدگوی و بدآموز و بداندیش مباش
هوش مصنوعی: اگر میخواهی از کسی آسیبی نروی، خودت بدگویی نکن، به دیگران آموزشهای نادرست نده و بداندیش نباش.