رباعی شمارهٔ ۱۰۴۲
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات به شب به عنوان زمانی برای ناله و گریه اشاره می‌کند. او بیان می‌کند که کسی که عاشق نیست، اهمیتی به این شب ندارد و فردی که عاشق و ناقص است، نمی‌تواند در شب آرامش پیدا کند زیرا به دلایل مختلف دردی را حس می‌کند. در واقع، شب برای او زمانی پر از غم و بی‌خوابی است.
شب چیست برای ما زمان نالشوان را که نه عاشق است او را مالش
هوش مصنوعی: شب برای ما فقط زمانی است برای ناله و گله، و نیازی به دردی ندارد که او عاشق آن باشد.
وان عاشق ناقصی که نوکار بودگوشش نشود گرم به شب بی‌بالش
هوش مصنوعی: عاشق ناتوانی که تازه کار است، نباید در شب بدون بالشش به خواب برود و گوشش را گرم کند.