رباعی شمارهٔ ۱۰۵۴
هوش مصنوعی: در این شعر، بلبل به باغ میآید و از همراهی زاغ رها میشود. او با اشاره به زیبایی و روشنی محبوبش، دعوت به همسفر شدن در باغ میکند و میخواهد مانند گلها و سوسنها آزاد و شاداب باشد و از باغی به باغ دیگر حرکت کند.
بلبل آمد به باغ و رستیم ز زاغآئیم به باغ با تو ای چشم و چراغ
هوش مصنوعی: بلبل به باغ آمد و ما از زاغها نجات پیدا کردیم. اکنون با تو، ای نور چشم و روشنی زندگی، به باغ میآییم.
چون سوسن و گل ز خویش بیرون آئیمچون آب روان رویم از باغ به باغ
هوش مصنوعی: ما مانند سوسن و گل از جایی که هستیم خارج میشویم و همچون آب روان از باغی به باغ دیگر حرکت میکنیم.