رباعی شمارهٔ ۱۰۷۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به عشق و عواطفش اشاره می‌کند و از تنگی دل و احساسات خود سخن می‌گوید. او می‌خواهد با محبوبش ارتباط برقرار کند و اگر قرار باشد سنگی در آبگینه (نظم و زیبایی) بیندازد، خود را در خدمت او می‌آورد. به طور کلی، بیانگر اشتیاق و فداکاری برای عشق است.
چون چنگ خودت بگیرم اندر بر تنگوز پردهٔ عشاق برآرم آهنگ
هوش مصنوعی: وقتی خودت را در آغوش بگیرم و در تنگی فضا از پردهٔ عشق، نغمهای برآورم.
گر زانکه در آبگینه خواهی زد سنگدر خدمت تو بیایم اینک من و سنگ
هوش مصنوعی: اگر بخواهی سنگی را در آبگینه بیندازی، من هم آمادهام که با سنگ بیایم و در کنار تو باشم.