رباعی شمارهٔ ۱۰۹۴
هوش مصنوعی: در این اشعار، شاعر به وفاداری و عشق عمیق خود اشاره می‌کند و می‌گوید که هرگز به جای دیگری فکر نخواهد کرد. او دوری از عشق را ناخوشایند می‌داند و بیان می‌کند که چشمش فقط زیبایی محبوبش را می‌بیند و به چیز دیگری امیدی ندارد. در واقع، عشق او تمام حیاتش را تشکیل می‌دهد.
حاشا که کند دل به دگر جا منزلدور از دل من که گردد از عشق خجل
هوش مصنوعی: هرگز دل من حاضر نیست که در جایی غیر از محبت تو سکونت کند، زیرا این عشق باعث میشود که از احساسات خود خجالت بکشم.
چشمم چو شکفت غیر آب تو نخوردهم سرمهٔ دیده‌ای و هم قوت دل
هوش مصنوعی: چشمم فقط برای تو روشن است و هیچ چیز دیگری نمیخواهد. نه تنها نمیخواهم چیزی غیر از تو را ببینم، بلکه حتی برای قلبم هم به غیر از محبت تو نیازی ندارم.