رباعی شمارهٔ ۱۱۰۰
هوش مصنوعی: در این بیت شاعر به جوانی و تمایل دل به هوس و شوق اشاره می‌کند. دل تا آنجا پیش می‌رود که در نهایت دچار درد و رنج می‌شود. در پایان، دل به آرامش و محبت دست می‌یابد، اما در این مسیر جان خود را از دست می‌دهد. شاعر از شدت این تجربه، به انصاف دعوت می‌کند که دل پاکباز و خالص چه مسیری را طی کرده است.
عمری به هوس در تک و تاز آمد دلتا محرم جان دلنواز آمد دل
هوش مصنوعی: دل به خاطر هوس و آرزوهایش مدتها در تلاش و نواختن بود، تا اینکه سرانجام به ملاقات کسی رسید که جانش را نوازش داد.
در آخر کار رفت و جان پاک بسوختانصاف بده که پاکباز آمد دل
هوش مصنوعی: در پایان کار، او رفت و جان سالم خود را فدای عشق کرد. اکنون انصاف بده که او با دل پاک و بیریا آمد.