رباعی شمارهٔ ۱۱۱۳
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر از خداوند میخواهد که آن کسی که خواب او را به زور و ستم گرفته، خود به خواب برود و طعم سختی بیخوابی را بچشد. شاعر امیدوار است که این شخص به فکر بیفتد و با عقل و رحمت بیشتری عمل کند.
آن کس که ببست خواب ما را به ستمیارب تو ببند خواب او را به کرم
هوش مصنوعی: آن کسی که خواب خوش ما را به زور و بیرحمی گرفت، ای خدا، تو هم خواب او را با لطف و مهربانی بگیر.
تا باز چشد مرارت بیخوابیو اندیشه کند به عقل ارجم ترحم
هوش مصنوعی: تا زمانی که سختیها و تلخیهای بیخوابی را تجربه کند، به عقل و فهم خود میاندیشد و از آن بهرهمند میشود.