تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۱۱۶

آنها که به پیش دلستان می‌کردمچون بد مستان دست فشان می‌کردم
هرچند ز روی لطف او خوش خندیدآخر بچه روی آنچنان می‌کردم