رباعی شمارهٔ ۱۱۲۹
هوش مصنوعی: این ابیات به احساسات عمیق شاعر در مورد عشق و وجود خود اشاره دارد. شاعر بیان می‌کند که هیچ‌یک از ویژگی‌های خود را نمی‌پسندد و احساس گرما و سرما (آب و آتش) نمی‌کند. او به سبکی در عشق اشاره می‌کند که وزن و ارزشش در دل او قرار دارد و اگرچه ممکن است خود را کم‌ارزش ببیند، اما در عشق روح خود را به اوج می‌برد. بدین ترتیب، شاعر نشان می‌دهد که عشق برایش بالاترین ارزش را دارد.
از خویش خوشم نی نباشد خوشیماز خود گرمم نه آب و نی آتشیم
هوش مصنوعی: من از خودم خوشحال نیستم و شادابیام از درون خودم نیست. نه در گرما، نه در سرما، مانند آب و آتش هم نیستم.
چندان سبکم به عشق کاندر میزاناز هیچ کم آیم دو من ار برکشیم
هوش مصنوعی: در عشق به قدری سبک و آزاد هستم که اگر یک بار دیگر بر وزن و معیارها بیفزایم، از هیچ کم نمیآیم.