رباعی شمارهٔ ۱۱۳۱
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر از زیبایی و روشنی چهره محبوبش سخن می‌گوید و می‌گوید که به خاطر او همیشه سرشار از شادابی و عشق بوده است. او اشاره می‌کند که شاید نگاه‌های بد و حسادت‌ها از خود او نشأت می‌گرفته‌اند و این احساسات منفی، به خاطر محبت عمیقش به محبوبش بوده است.
از روی تو من همیشه گلشن بودموز دیدن تو دو دیده روشن بودم
هوش مصنوعی: از آن زمان که تو را دیدم، زندگیام پر از زیبایی و سرسبزی شده و چشمهایم همیشه به خاطر دیدن تو روشن و پر از نور بوده است.
من میگفتم چشم بد از روی تو دورجانا مگر آن چشم بدت من بودم
هوش مصنوعی: من همیشه میگفتم که چشمزخم از تو دور باشد، ای عزیزم؛ اما حالا میبینم که خودم شاید همان چشم بد بودهام.