رباعی شمارهٔ ۱۱۳۲
هوش مصنوعی: شاعر در این شعر از درد و غم خود سخن میگوید و از معشوق درخواست میکند که آتش اشتیاقش را تامین کند. او از ناخوشیاش شکایت کرده و امیدوار است در کنار معشوق لحظات خوشی را تجربه کند.
از سوز غم تو آتشی میطلبموز خاک در تو مفرشی میطلبم
هوش مصنوعی: از درد و غم تو، به آتشی نیاز دارم و از خاک تو، برای خود فرشی میخواهم.
از ناخوشی خویش به جان آمدهاماز حضرت تو وقت خوشی میطلبم
هوش مصنوعی: من از ناراحتیهای خود به شدت خسته شدهام و از تو خواهش میکنم که در زمانهای خوشی به من کمک کنی.