رباعی شمارهٔ ۱۱۳۳
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر از احساسی شدید و جنونآمیز سخن میگوید که به دلیل عشق و شور و شوقی که دارد، به جان خود آسیب میزند. او اشاره میکند که این جنون به قدری عمیق است که به راحتی و آرامش خود ضربه میزند و در واقع به خاطر عشق، دیوانه شده است.
از شور و جنون رشک جنان را بزدمز آشفته دلی راحت جان را بزدم
هوش مصنوعی: به خاطر شور و هیجانی که داشتم، به بهشت حسادت ورزیدم و از عمق آشفتگی دلم، آرامش زندگیام را به خطر انداختم.
جانیکه بدان زندهام و خندانمدیوانه شدم چنانکه آن را بزدم
هوش مصنوعی: من به خاطر چیزی که باعث حیات و شادیام شدهاست، به حدی دیوانه و شیدا شدهام که گویی بر آن حملهور شدم.