رباعی شمارهٔ ۱۱۳۴
هوش مصنوعی: این بیت نخستین شاعرانه به این موضوع می‌پردازد که از آفریده‌های الهی به وجود آمده و به صورت خالقیت خود به پدیدآورنده نزدیک می‌شود. شاعر همچنین ابراز می‌کند که نمی‌خواهد در پی خواسته‌های سطحی و محدود بماند، بلکه به دنبال معانی عمیق‌تری است. او به غنای روحانی و معنوی که از وجود حق ناشی می‌شود اشاره دارد و می‌گوید که نمی‌خواهد به چیزهای کم‌ارزش و ظاهری قانع باشد.
از صنع برآیم بر صانع باشمحاشا که زبون هیچ مانع باشم
هوش مصنوعی: من از ساخته شدهها به سوی سازنده میروم و هرگز نمیخواهم که به هیچ دلیلی زبون و ناتوان باشم.
چون مطبخ حق ز لوت مالامالستتا چند به آب گرم قانع باشم
هوش مصنوعی: چون آنگاه که سفرهی حق به لطف و نعمت پر است، تا چه زمانی باید فقط به کمی آب گرم بسنده کنم؟