رباعی شمارهٔ ۱۱۵۵
هوش مصنوعی: شاعر در این ابیات از احساس عمیق درد و ناراحتی در دوستی صحبت می‌کند. او اشاره دارد که این درد را تا قیامت با خود خواهد برد و در روز قیامت، وقتی که حقایق روشن می‌شود، تنها به تو می‌نگرد و تو باید پاسخگوی خون‌خواهی‌اش باشی. این بیانگر عمیق‌ترین نوع وفاداری و فراق در دوستی است.
از دوستیت خون جگر را بخورماین مظلمه را تا به قیامت ببرم
هوش مصنوعی: من از دوستی تو بر سختیها و رنجهایم غلبه میکنم و این درد و ظلم را برای همیشه با خود تحمل میکنم.
فردا که قیامت آشکار گرددتو خون طلبی و من برویت نگرم
هوش مصنوعی: وقتی که روز قیامت فرا برسد، تو به دنباله خون و انتقام هستی و من فقط به چهرهات نگاه میکنم.