رباعی شمارهٔ ۱۱۶۱
هوش مصنوعی: در این بیت، شاعر به دل خود واهمه از جهانیان را گوشزد می‌کند و بر این نکته تأکید می‌ورزد که خداوند محسن و بخشنده‌ای است. او اشاره می‌کند که خداوند به قدری مهربان است که حتی در حالات سختی، در مشکلات بندگانش یاری می‌کند و به آن‌ها کمک می‌نماید.
ای دل ز جهانیان چرا داری بیمحق محسن و منعم و کریمست و رحیم
هوش مصنوعی: ای دل، چرا از مردم این دنیا میترسی؟ حق، نیکوکار و بخشنده و رحیم است.
تیر کرمش ز شصت احسان قدیمدر حاجت بنده می‌کند موی دو نیم
هوش مصنوعی: تیر کرمش که نشانه رحمت و لطف اوست، از شصت احسان و نیکیهای گذشته، به کمک و نیاز بنده میآید و او را از سختیها نجات میدهد.