رباعی شمارهٔ ۱۱۶۳
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر عشق را به عنوان معشوق خود معرفی میکند و به خالق بودن عشق اشاره میکند. او از کسانی که منکر عشق و بدخواه هستند، میخواهد که عشقش را در آسمانها بلند کند تا همه ببینند.
ای عشق که هستی به یقین معشوقمتو خالق مطلقی و من مخلوقم
هوش مصنوعی: ای عشق، تو معشوق منی و به طور حتم موجودیتی بینظیر و خالق هستی هستی، و من تنها یک آفریدهام.
بر کوری منکران که بدخواهانندبالا ببرم بلند تا عیوقم
هوش مصنوعی: من در برابر انکارکنندگان و بدخواهان، به سوی بلندای عظمت و شهرت خود صعود میکنم تا رنج و ناامیدیام را از بین ببرم.