رباعی شمارهٔ ۱۱۶۶
هوش مصنوعی: در این ابیات، شاعر از مشکلات و غمهایش سخن میگوید و حتی اگر شنونده گوشش را ببندد، باز هم در دلش با او درد و دل میکند. او میداند که این دردها ممکن است باعث شادی دیگران شود، اما همچنان از غمهایش با او صحبت میکند.
با تو قصص درد و فغان میگویمور گوش ببندی پنهان میگویم
هوش مصنوعی: من با تو از دردها و اندوهها صحبت میکنم، حتی اگر گوشهایت را ببندی، رازهایم را به شکل پنهانی بیان میکنم.
دانستهام اینکه از غمم شاد شویچندین غم دل با تو از آن میگویم
هوش مصنوعی: میدانم که تو از غمهای من خوشحال میشوی، اما من همچنان از دلتنگیهایم برایت میگویم.