تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۱۶۹

بازآمد و بازآمد ره بگشائیمجویان دلست دل بدو بنمائیم
ما نعره‌زنان که آن شکارت مائیماو خنده کنان که ما ترا میپائیم