رباعی شمارهٔ ۱۱۷۱
هوش مصنوعی: این ابیات به توصیف باغی اشاره دارند که بهار آن به زندگی و شکوفایی بخشیده است. شاعر از زیباییهای این باغ و تأثیرات مثبت آن بر خودش صحبت میکند. او به خاطر خوشحالی و سرمستی ناشی از عشق و خوشبختی، در حالت آرامش و خواب فرو میرود.
باغی که من از بهار او بشکفتمبشکفت و نمود هرچه من میگفتم
هوش مصنوعی: باغی که من به خاطر زیباییهایش شکوفا شدم، اکنون به خوبی شکوفا شده و نشاندهنده تمام حرفهایی است که من میزدم.
با ساغر اقبال چو کرد او جفتمسرمست شدم سر بنهادم خفتم
هوش مصنوعی: وقتی او با جام خوشبختی به من نزدیک شد، من مست شدم و سرم را خواب کردم.