رباعی شمارهٔ ۱۱۷۴
هوش مصنوعی: در این شعر، شاعر به دیالوگی بین خود و یک نیروی دیگر اشاره دارد. ابتدا با خروش و صدای بلند به او پاسخ می‌دهد، اما وقتی آن نیروی دیگر خواستار سکوت او می‌شود، خاموش می‌شود. سپس وقتی خواسته می‌شود که ساکن باشد، او به حرکت درمی‌آید. این تعامل نشان‌دهنده نوسانات احساسات و خواسته‌های درونی شاعر است.
بخروشیدم گفت خموشت خواهمخاموش شدم گفت خروشت خواهم
هوش مصنوعی: با صدای بلند و خروش خود شکایت کردم، او گفت که ساکت خواهم شد. وقتی ساکت شدم، او با صدای قاطع گفت که صدا هم نخواهم داشت.
برجوشیدم گفت که نی ساکن باشساکن گشتم گفت بجوشت خواهم
هوش مصنوعی: عصبانی شدم و او گفت که آرام باش. وقتی آرام شدم، او گفت که باید حرکت کنی.