تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۱۷۶

بر بوی وفا دست زنانت باشمدر وقت جفا دست گرانت باشم
با این همه اندیشه کنانت باشمتا حکم تو چیست آنچنانت باشم