تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۱۸۲

بهر تو زنم نوا چو نی برگیرمکوی تو گذر کنم چو پی برگیرم
چندین کرم و لطف که با من کردیاندر دو جهان دل از تو کی برگیرم