رباعی شمارهٔ ۱۱۸۵
هوش مصنوعی: شاعر در این بیت از احساس بیکاری و غم عشقش سخن میگوید. او در این حال، در دلش امید به وفا و عشق میکارد و همچون یک نجار که به کارش مشغول است، تصاویر وصال عشق را در ذهنش ساخته و پرداخته میکند.
بیکار شدم ای غم عشقت کارمدر بیکاری تخم وفا میکارم
هوش مصنوعی: وقتی به خاطر غم عشق تو بیکار شدم، در این بیکاری تصمیم گرفتم بذر وفا و صداقت را بکارم.
من صورت وصل میتراشم شب و روزبا خاطر چون تیشه مگر نجارم
هوش مصنوعی: من شب و روز در تلاش هستم تا بهبود پیدا کنم و مانند نجاری که با دقت و مهارت کار میکند، به دنبال کمال هستم.