رباعی شمارهٔ ۱۱۹۶
هوش مصنوعی: این شعر درباره عشق و شیفتگی نسبت به محبوب است. شاعر با افروخته شدن شمع محبوب، به پروانه‌ای تبدیل می‌شود که دور او می‌چرخد. او از صبر کردن و انتظار برای دیدن محبوب بیگانه شده و گویی چشمان مردم نیز به زیبایی محبوب خیره شده‌اند، به حدی که شاعر دیوانه‌وار به عاشقیش ادامه می‌دهد.
تا شمع تو افروخت پروانه شدمبا صبر ز دیدن تو بیگانه شدم
هوش مصنوعی: زمانی که تو شمع وجودت را روشن کردی، من تبدیل به پروانه‌ای شدم که به دور تو پرواز میکند. اما با این حال، با صبر و تحمل، از ددیدن تو فاصله گرفتم و احساس بیگانگی کردم.
در روی تو بیقرار شد مردم چشمیعنی که پری دیدم و دیوانه شدم
از دیدن زیبایی تو حیرت زده و حیران شدم.و این طوری در چشمانم پدیدار شد که گویی دیوانه شدم