تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۱۹۸

تا ظن نبری که از غمانت رستمیا بی‌تو صبور گشتم و بنشستم
من شربت عشق تو چنان خوردستمکز روز ازل تا با بد سرمستم