رباعی شمارهٔ ۱۱۹۹
هوش مصنوعی: در این ابیات شاعر به این موضوع اشاره میکند که عشق و زیبایی معشوق را در هر لحظه و در هر جایی میبیند. او بهوضوح از احساسات عمیق خود نسبت به معشوق سخن میگوید و تمام وجودش، شامل جان و دلش، را متعلق به او میداند.
تا ظن نبری که من دوی میبینمهر لحظه فتوحی به نوی میبینم
هوش مصنوعی: هرگز گمان نکن که من تنها به دو ادراک عادی بسنده میکنم، چرا که هر لحظه تجربیات نو و تازهای را مشاهده میکنم.
جان و دل من جمله توی میدانمچشم و سر من جمله توی میبینم
هوش مصنوعی: زندگی و تمام احساسات من فقط به تو وابسته است، چشمان من و دیدگاه من همواره تو را میبیند.