رباعی شمارهٔ ۱۲۰۴
هوش مصنوعی: این شعر به زیبایی و لطافت دریا اشاره دارد و به‌نوعی بیان می‌کند که ما همچون کف روی آب هستیم و شاید به‌اندازه‌ی عمق دریا لطیف نیستیم. شاعر با استفاده از تصویر موج و کف، به عشق و خون آلودگی که در آن تجربه می‌شود، اشاره می‌کند و می‌گوید این عشق و زیبایی بر ما تأثیر می‌گذارد، ما نیز تحت تأثیر همین احساساتیم.
تو بحر لطافتی و ما همچو کفیمآنسوی که موج رفت ما آنطرفیم
هوش مصنوعی: تو مانند دریایی از نرمی و لطافت هستی و ما مانند کفی هستیم که بر روی سطح تو شناوریم؛ وقتی که موجی میآید، ما به سمت دیگر میرویم.
آن کف که به خون عشق آلودستیبر ما میزن که بر کفت همچو دفیم
هوش مصنوعی: دستی که به خون عشق آغشته است، بر سر ما بزن که ما همچون دفی هستیم که به خوبی نواخته می‌شود.