تناجی
جلال الدین محمد مولوی

رباعی شمارهٔ ۱۲۰۶

جانی که در او دو صد جهان میدانمگوئیکه فلانست و فلان میدانم
او شاهد حضرتست و حق نیک غیورهر چشم که بسته گشت از آن میدانم